قائل بثبوت ترادف باشيم شايع و مطرد مىباشد مثلا ، گفته مىشود : اجحف به و جحفه - يعنى او را بفوق طاقتش تكليف نمود - اكبّ لوجهه و كبّه اللَّه يعنى او را بر روى افكند خدا - احرس به و حرسه - يعنى او را نگاهدارى نمود - و زريت عليه زريا و ازريت به : يعنى او را تحقير و عتاب نمودم - و نسأ اللَّه فى اجله و انسأ اجله - يعنى اجل او را بتاخير انداخت خدا ، و رفقت به و ارفقته - يعنى با او مدارا و نرمى كردم ، و خرجت به و اخرجته ، يعنى او را خارج نمودم ، و غفلت عنه و اغفلته - يعنى : از او غافل شدم - و ابذيت القوم و بذوت عليهم ، يعنى سخن زشت به آن گروه گفتم ، و اشلت الحجر و شلت به - يعنى سنك را بلند نمودم ، چنان كه گفته مىشود رأمت النّاقه ولدها - يعنى عطفت عليه : شتر ماده متمايل به فرزند خود شد - اختتأله - يعنى خدعه - با او مكر نمود ، صلَّى عليه - يعنى دعاله ، براى او دعا كرد ، خنقته العبرة - يعنى غصّ بالبكاء - گريه او را گلوگير كرده ، احتنك الجراد الارض يعنى استولى عليها : ملخ بر زمين مستولى شد ، و ( در قرآن ) لأحتنكنّ ذرّيته ، يعنى أستولينّ عليهم : بر ذريهء او مستولى ميشوم ، و گفته مىشود : استولى عليه - يعنى : غلبه - بر او غالب شد و قدرت يافت ، و همهء اين الفاظ كه مرادف يكديگر استعمال ميشوند يك معنى را در بر دارند ، و گفته مىشود : اجحف فلان بعبده - يعنى - كلَّفه ما لا يطاق - بندهء خود را بامرى كه توانائى نداشت تكليف نمود . و شاه صاحب ، در مورد حديث غدير ( و خطبهء پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) گويد : همانا لفظ ( أولى ) در گفتار رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه فرمود « الست اولى بالمؤمنين من انفسهم » مشتق از ولايت است ، به معناى دوستى . . اه پس گفته مىشود « اولى بالمؤمنين » يعنى : محبوبتر نزد آنان ، و گفته مىشود : بصر به - و نظر اليه - و رآه - همه يكى است يعنى او را ديد ، و اين اختلاف را در اكثر الفاظ مترادفه كه ( رمانى - متوفاى 384 ) آنها را در يك تأليف جداگانه شامل 45 ص ( چاپ مصر 1321 )